Carte Blanche #3 | Footprints

Het is soms lastig voor te stellen van hoe ver ons eten moet komen. En al dat vervoer, is dat niet ontzettend vervuilend? En hoe het verbouwd wordt? En hoe zit dat dan met vlees en vis? Met die vragen zitten zelfs de welgeïnformeerde foodies van Carte Blanche. Mooi thema dus om daar eens flink de tanden in te zetten en er meteen een nieuwe eet pop-up aan te wijden.

Wat we eten heeft invloed op het milieu. Hoe we het produceren, hoeveel grondoppervlak daarvoor nodig is. Hoeveel water en energie dat kost, hoe we het verpakken en wat het afval en de uitstoot is. We noemen dat de footprint.

Lokaal of van ver?
En dat het best een lastig verhaal is, daar kwamen we gaandeweg wel achter. De afgelopen jaren is het de trend zo lokaal mogelijk te produceren en consumeren en dat kan zeker bijdragen tot een beter milieu, maar lang niet altijd. Zo wordt er in Nederland veel in kassen verbouwd die dag en nacht de gewassen warm stoken en verlichten. Denk aan bramen, blauwe bessen en aardbeien die buiten het seizoen in de supermarkt liggen.

Grappig genoeg hebben producten die van heel ver komen soms juist een hele lage footprint. Zo zijn bananen die helemaal uit Costa Rica helemaal niet zo slecht. Ze groeien namelijk op het land in het juiste klimaat en ze worden in grote containers vervoerd per schip. Wat veel milieuvriendelijker is. Let er dan wel een beetje op dat het mensvriendelijk geproduceerd is. Fairtrade dus.

Wandelen, verzamelen, picknicken
Tijdens Footprints, walk & picknick wilden we het voor onze gasten voelbaar maken dat sommige dingen die we eten meer energie kosten en een diepere indruk achterlaten op het milieu.

Tijdens een wandeling van 3 km door de mooie Haagse duinen en over het strand, verzamelden onze gasten hun eigen picknick bij elkaar. En hoe verder ze liepen hoe zwaarder de indruk was die de ingrediënten op het milieu hebben. Zo laten we zien dat je best wat meer moeite mag doen voor bepaalde producten of wat dieper in de portemonaie mag tasten. 

De gasten trokken van stempelpost naar stempelpost. Aten vast een hapje op de route en verzamelden meer lekkers in de papieren tasjes.

Voor de kleine speurneuzen was er een speurtocht uitgezet. Met spannende doosjes met opdrachten. Zo weten de meeste kleine gasten nu hoe een sprinkhaan smaakt. :-)

Voor dit buitenevent moesten we mobiel en toch vindbaar zijn op de route. We ontwierpen daarom een stempelkaart met route, vlaggen voor op bolderkarren en er werd een eigen foodkar ontworpen en gebouwd. De gasten werden in aanloop van het event alvast geïnformeerd en warm gemaakt via Facebook en e-mail.

Voor het hele verslag ga naar het blog